Het leven is niet altijd rozengeur en maneschijn, en soms gebeuren er dingen die we niet leuk vinden en waar we bang voor zijn. Diefstal komt veel voor, en kinderen kunnen niet begrijpen waarom anderen iets stelen dat niet van hen is. Wanneer een huisdier vermist raakt, wanneer er een bommelding is, wanneer er bij u wordt ingebroken, wanneer een familielid overlijdt... Het zijn vervelende situaties waar zowel voor volwassenen als voor kinderen moeilijk mee om te gaan is.
Negatieve dingen die gebeuren genezen meestal met de tijd, maar als er een intense emotionele last Als het om iets gaat, is het mogelijk dat zowel kinderen als volwassenen het gevoel hebben dat de wond nog enigszins open is. Het vermijden van deze onderwerpen helpt kinderen niet. Kinderen moeten kunnen praten en weten wat er gebeurt, waarom het gebeurt en wat er daarna gaat gebeuren.Er zijn dingen in het leven die eng kunnen zijn, maar uw kinderen hebben er behoefte aan dat u degene bent die met ze over die dingen praat, zodat de angst niet stilletjes groeit of omslaat in bezorgdheid.
Naast specifieke incidenten (diefstallen, ongelukken, ziektes) maken kinderen ook normale evolutionaire angstenKinderen kunnen angsten ervaren zoals angst voor het donker, angst om van hun ouders gescheiden te worden, angst voor monsters, angst voor examens, angst om niet bij hun vrienden te horen, enzovoort. Begrijpen welke angsten in elke fase te verwachten zijn en hoe je ze kunt ondersteunen, is essentieel voor hun emotionele ontwikkeling en kwaliteit van leven. Als je niet zeker weet hoe je dit moet doen, volg dan de onderstaande tips en richtlijnen.
Zie eerst uw eigen gevoelens onder ogen
U kunt niet met uw kinderen praten om hen van iets gerust te stellen als u er emotioneel veel last van heeft. Dat zou hen ongemakkelijker maken. U moet kalm blijven, zodat uw kind het kan voelen En laat hem niet te bang worden. Dit betekent niet dat hij niet mag huilen als hij jou ooit ziet huilen. We hebben allemaal gevoelens, en als iets ons van streek maakt, moeten we huilen om ons beter te voelen. Het is niet erg voor je kind om jou te zien huilen, zolang je hem geruststellende verklaringen geeft.
Als we het erover hebben om eerst je gevoelens onder controle te krijgen, bedoelen we dat je uw angst, uw woede of uw bezorgdheid reguleren Voordat je met je kind gaat praten, kun je je hart luchten bij een andere volwassene, een paar keer diep ademhalen, opschrijven wat je voelt of professionele hulp zoeken. Probeer daarna in gedachten te houden dat u moet een taal kiezen op basis van de leeftijd van uw kind zodat hij kan begrijpen wat u hem uitlegt, zonder dat u hem meer details geeft dan nodig is.
Bedenk ook dat veel ouders hun eigen angsten hebben die te maken hebben met het opvoeden van kinderen: angst om fouten te maken, om niet te weten hoe ze met een crisis moeten omgaan, dat er iets met hun kinderen gebeurt. Het is normaal dat je als moeder of vader ook angsten hebt.maar het werken aan de emotionele stabiliteit Dit helpt je om ermee om te gaan, zodat je het niet ongecontroleerd doorgeeft. Praten met andere gezinnen, lezen over emotionele ontwikkeling of professionele hulp zoeken kan je angst verminderen en je in staat stellen om er meer voor je kinderen te zijn.
Er zijn geen vaste regels, maar er is één prioriteit: kalmte uitstralen
Er zijn geen specifieke regels die voor alle gezinnen hetzelfde zijn. Er zijn geen vaste richtlijnen voor hoe je je kind kunt vertellen wat er op een bepaald moment gebeurt, of hoe je een tragedie uitlegt nadat deze zich heeft voorgedaan. Er zijn echter enkele algemene principes die je kunnen helpen: eerlijkheid, eenvoud, kalmte en veel respect voor het tempo van het kind.
U kunt eerst de emoties die u voelt naar aanleiding van de gebeurtenis in kaart brengen en, zodra u rustiger bent, er overdag met hen over praten. Wacht niet tot anderen het horen.Als u niet met uw kinderen praat, kunnen ze verschillende verhalen horen van vrienden, volwassenen of de media. Hierdoor kunnen ze zich in de war voelen en niet helemaal begrijpen wat er aan de hand is.
Kinderen volgen het voorbeeld van hun ouders, en als ze zien dat je nerveus of angstig bent, zullen ze datzelfde gevoel ervaren en mogelijk zelfs intense angst ontwikkelen. Daarom is het belangrijk dat je ook goed voor jezelf zorgt. Wat je thuis ziet en hoortContinue ruzies, herhaalde nieuwsberichten over tragedies, catastrofale opmerkingen, etc. kunnen hun angst onnodig vergroten.
Probeer in bijzonder delicate situaties (een overlijden, een ernstig ongeval, een scheiding) een rustig moment en een veilige plek te kiezen om te praten, zonder haast of onderbrekingen. Zorg ervoor dat uw kind het gevoel heeft dat u beschikbaar bent om naar alle vragen te luisteren, nu en later, en dat het geen "eenmalig" gesprek is.
Hij beantwoordt hun vragen eerlijk en zonder paniek te zaaien.
Kinderen zullen waarschijnlijk vragen stellen over dingen die ze niet begrijpen over wat er is gebeurd, maar volwassenen hebben niet altijd de antwoorden. Dit kan ertoe leiden dat u hypothesen of theorieën oppert over wat er is gebeurdEn dat is niet erg, als je het maar voorzichtig doet. Je kunt ze vertellen dat je niet alle antwoorden hebt, maar dat je wel een globaal idee hebt van wat er is gebeurd, en duidelijk maken wat een feit is en wat een aanname.
Je moet de neiging weerstaan om al te subjectieve meningen te geven, individuen of groepen de schuld te geven of haatdragende berichten te verspreiden. Het is beter om... blijf bij de feiten Leg uit wat er is gebeurd op een manier die je kind kan begrijpen, passend bij zijn of haar leeftijd. Het is ook belangrijk om de vragen niet belachelijk te maken, hoe "vreemd" ze ook voor je lijken; elke vraag is een kans om de angsten aan te pakken.
Kinderen hoeven geen afbeeldingen, video's of iets anders te zien dat hun rust zou kunnen verstoren. Sterker nog, Het is raadzaam om de media-aandacht te beperken Wanneer er iets gebeurt, zenden nieuwsberichten vaak constant de laatste updates uit, vaak met schokkende beelden die de angst kunnen versterken. Je kunt zelf het nieuws bekijken en vervolgens de belangrijkste punten filteren en samenvatten in taal die je kind begrijpt.
Kinderen moeten weten wat er is gebeurd, waar en wanneer, en wie de situatie afhandelt. Je moet eerlijk en oprecht zijn in wat je uitlegt en in het beantwoorden van hun vragen. Als er een dodelijke tragedie heeft plaatsgevonden en mensen zijn omgekomen of gewond geraakt, moet je hen de waarheid vertellen in een taal die ze kunnen begrijpen. Leugens brengen je nergens En als uw kind de waarheid ontdekt en ontdekt dat u niet eerlijk bent geweest, zal het voor hem of haar moeilijk zijn om u en uw argumenten te vertrouwen.
Het straalt rust, veiligheid en hulpbronnen uit.
Helaas kunnen ouders onze kinderen niet beschermen tegen alle mogelijke bedreigingen die zich in de wereld voordoenMaar we kunnen hun veiligheidsgevoel vergroten door te praten over wat er gebeurt, door ze normen en waarden bij te brengen en ze te helpen begrijpen dat ze voorzichtig moeten zijn, zonder zich te laten verlammen door angst.
Je zou met hem moeten praten over wat er in je dorp of stad gebeurt, vooral als het gaat om onderwerpen die op straat of in het nieuws worden besproken. Het is nuttig om uit te leggen dat er, hoewel er negatieve dingen gebeuren, ook positieve dingen zijn. mensen en middelen die werken aan de zorg voor anderen: politie, brandweer, artsen, verpleegkundigen, leraren, familieleden, buren, etc.
Vertel je kind dat als het ooit bang is, het naar een vertrouwde volwassene moet gaan en dat er altijd wel iemand bereid is om te helpen. Als samenleving hebben we de neiging elkaar te helpen en te beschermen, maar het is ook waar dat er mensen zijn die schadelijk kunnen zijn en voor wie we op onze hoede moeten zijn. Leg dit rustig uit, zonder paniek te veroorzaken, en benadruk dat De meeste mensen zijn respectvol en dat het mogelijk is om te leren jezelf te beschermen zonder op te houden met leven.
Praten over 'veiligheidsplannen' (wat te doen als ze verdwaald raken, wie ze moeten bellen, hoe ze om hulp kunnen vragen) kan hun angst verminderen, omdat je ze concrete handvatten geeft. De sleutel is om het vertrouwen over te brengen dat Je kunt altijd naar een oplossing zoeken en om hulp vragen. zelfs in de moeilijkste tijden.
Luister naar hun angsten en erken ze
Het is essentieel dat je aandacht besteedt aan de woorden, angsten en stiltes van je kinderen. Negeer hun emoties niet en zeg niet: "Dat is onzin" of "Je hoeft nergens bang voor te zijn." Laat ze in plaats daarvan zien dat Je begrijpt dat deze angst voor hem reëel is.ook al lijkt dat voor jou niet zo.
Probeer hun angsten niet te verzachten met loze beloften dat 'alles goed komt'. De realiteit is dat wanneer er iets ergs gebeurt, het ons eraan herinnert dat we zijn allemaal kwetsbaar Op een gegeven moment moet je je kind duidelijk maken dat het volkomen normaal is om angst te voelen of bang te zijn. Hun gevoelens valideren betekent zeggen: "Ik begrijp dat je bang bent; het is logisch dat je je zo voelt."
Je kunt ze helpen hun gevoelens onder woorden te brengen: "Je hart lijkt te racen", "Ik zie dat je moeite hebt met ademhalen", "Ik denk dat je je zorgen maakt over..." Vraag je kind naar zijn of haar angsten, zodat je ze kunt verwerken en ze de rust en veiligheid kunt geven die ze nodig hebben. Praten over angst maakt het niet erger; integendeel. Door het een naam te geven wordt het meestal minder.
Soms vinden kinderen het moeilijk om uit te leggen waar ze bang voor zijn. In die gevallen is het handig om tekeningen te gebruiken. verhalen en spelletjes Zodat ze hun angsten kunnen uitbeelden. Laat ze tekenen wat hen bang maakt, samen een verhaal bedenken waarin het personage die angst onder ogen ziet, of poppen gebruiken om de situatie na te spelen. Deze indirecte methoden vergemakkelijken emotionele expressie zonder ze te forceren.
De meeste mensen zijn goed: moedig een evenwichtige kijk op de wereld aan
Hoewel het waar is dat er mensen in de wereld zijn die kwaad doen, is de realiteit dat De meeste mensen zijn goedMensen proberen elke dag pijn te verlichten, hulp te bieden in noodsituaties, voor anderen te zorgen en positieve dingen op te bouwen.
Herinner je kinderen eraan dat er veel geweldige mensen op de wereld zijn en dat het niet nodig is om iedereen te wantrouwen, alleen maar omdat er in het verleden iets ergs is gebeurd. Het is belangrijk om voorzichtig te zijn, maar zonder obsessief te worden. Kinderen moeten zich veilig voelen in deze wereld en blijven kind, spelend, ontdekkend en lerend.
Om je wereldbeeld in evenwicht te brengen, kun je, wanneer je over iets negatiefs praat, proberen ook de negatieve dingen te benoemen. voorbeelden van solidariteit en moedMensen die haar hielpen, professionals die haar te hulp schoten, buren die elkaar steunden. Dit leert haar dat er, zelfs in moeilijke tijden, zorg en hoop is.
Hoe praat je met je kinderen over dingen die hen bang kunnen maken, zoals tragedies, overvallen of ongelukken? reflecteer op uw communicatiestijl Het helpt u om de nodige aanpassingen te doen om uw kinderen beter te ondersteunen.
Ontwikkelingsangsten per leeftijd: wat kinderen meestal bang maakt
De dingen die kinderen bang maken, veranderen naarmate ze ouder worden. Sommige angsten zijn kenmerkend voor bepaalde stadia ontwikkelingsachterstanden en verdwijnen meestal na verloop van tijd als ze goed worden ondersteund.
Bij jonge baby's Angst voor vreemden treedt op: rond de 8 of 9 maanden herkennen ze bekende gezichten, en nieuwe gezichten kunnen hen bang maken, zelfs als het mensen zijn die ze kennen. Ze kunnen huilen of zich aan een ouder vastklampen voor veiligheid.
Tussen 10 maanden en 3 jaar Separatieangst komt veel voor. Veel jonge kinderen beginnen bang te worden om van hun ouders gescheiden te worden; ze willen niet op de opvang of in bed blijven voor het slapengaan. Ze kunnen huilen, zich vastklampen en proberen dichtbij te blijven.
Tussen 4 en 6 jaar Ze zijn bang voor onwerkelijke dingen. Ze kunnen zich wel iets voorstellen en doen alsof, maar ze kunnen niet altijd goed onderscheid maken tussen wat echt is en wat verzonnen is. Monsters, wat er onder het bed ligt, de duisternis of harde geluiden (donder, vuurwerk) zijn veelvoorkomende angsten.
Van de 7-jarenKinderen worden beter in het onderscheiden van fantasie en werkelijkheid en beginnen bang te worden voor dingen die in het echte leven kunnen gebeuren: pijn door een slecht persoon, ongelukken, natuurrampen, geweld of verontrustend nieuws. Ze kunnen zich ook zorgen gaan maken over het scheiden van hun gezin of het verlies van dierbaren.
In de pre-adolescentie en adolescentie Angsten zijn vaak sociaal van aard: angst voor spot, om er niet bij te horen, om beoordeeld of gepest te worden, om in het openbaar te spreken, voor academische prestaties, voor fysieke verschijning, en voor mondiale problemen (onrecht, het milieu, conflicten). Als verlegenheid of introversie in de kindertijdHet is essentieel om deze zorgen te combineren met luisteren en concrete copingstrategieën.
Hoe te handelen als een kind bang is
Om onze kinderen te helpen hun angsten te overwinnen, Er zijn een aantal basisgedragingen die belangrijk zijn om in gedachten te houden:
- Bekijk de situatie zoals hij is. En zonder overdreven bezorgd of angstig te zijn tegenover hem. Het kind internaliseert jouw reacties; overdreven angstige ouders kunnen zijn angst vergroten.
- Dwing het kind niet Vermijd abrupte aanpak van gedrag dat angst of stress veroorzaakt. Een geleidelijke en ondersteunende aanpak heeft de voorkeur.
- Maak onderscheid tussen noodzakelijke en vermijdbare angstenNaar school of de dokter gaan zijn activiteiten die je niet kunt vermijden, maar je kunt ze wel ondersteunen. Andere angsten (zoals angsten die verband houden met bepaalde spelletjes of minder belangrijke activiteiten) daarentegen, zorgen voor meer flexibiliteit.
- Vermijd het belachelijk maken van het kind Lach hem niet uit en straf hem niet omdat hij bang is, vooral niet in het bijzijn van zijn klasgenoten of familie. Richt je op het vinden van oplossingen, niet op strafmaatregelen.
- Beheer de inhoud waaraan u wordt blootgesteldVermijd films, games of activiteiten met geweld of terreur en vraag de mensen om u heen om geen bedreigende berichten te gebruiken.
- Gebruik modellering: een van de ouders kan het gevreesde gedrag vertonen door te laten zien dat er niets gebeurt (een donkere kamer binnengaan, een rustige hond benaderen, in de lift stappen) om een copingmodel te bieden.
Als de angsten heel intens zijn en de werking van het kind aanzienlijk veranderen In hun gezin, op school of in hun sociale omgeving kunnen we te maken krijgen met stoornissen zoals specifieke fobieën of angststoornissen. In deze gevallen is het raadzaam om een professional in de geestelijke gezondheidszorg voor kinderen te raadplegen.
Praktische tips om kinderen te helpen hun angsten te overwinnen
Naast eerlijk spreken en kalmte uitstralen, zijn er concrete strategieën die u kunt toepassen om uw kind te helpen op een gezonde manier met angst om te gaan.
- Praat op een natuurlijke manier over angstenHet stelt hen in staat zich te uiten en te proberen te begrijpen wat angst is. Door over hun emoties te praten, normaliseren kinderen wat ze voelen en kalmeren ze.
- Begrijpen in plaats van oordelenLet op wat ze je vertellen, zonder het te bagatelliseren. Alleen dan weet je wat ze nodig hebben en hoe je ze kunt helpen zich beter te voelen.
- Gebruik angst niet als educatief hulpmiddelDreigen met straffen of gevaren (“als je niet eet, krijg je een lul”, “als je niet opruimt, komt de boeman”) zorgt alleen maar voor nieuwe angsten en wantrouwen.
- Bevorder hun autonomieWanneer een kind zelfvertrouwen krijgt en zich in staat voelt om dingen zelfstandig te doen, nemen de angsten af. Vermijd overmatige overbescherming.
- Wees beschikbaar en moedig aanVoor jonge kinderen is het essentieel om te weten dat je ze begrijpt en steunt. Erken hun kleine successen die verband houden met hun angsten ("je hebt vannacht met het licht iets minder fel geslapen").
- Heb geduldZet hem niet onder druk om zijn angsten zo snel mogelijk te overwinnen. Elk kind ontwikkelt zich in zijn eigen tempo. Jouw constante aanwezigheid is een grote hulp.
- Oefen ontspanning en ademhalingDoor mensen te leren diep adem te halen, zich veilige plekken voor te stellen of naar rustgevende muziek te luisteren, wordt de fysieke activering van angst verminderd.
- Gebruik verhalen en kinderboekenDoor verhalen te creëren waarin het kind de hoofdpersoon is, door zijn of haar angsten uit te beelden of te verbeelden, kan het kind de angsten verwerken en er op een andere manier naar kijken.
Angst confronteren of vermijden? Het belang van geleidelijke blootstelling
Soms zul je moeten kiezen tussen het helpen van je kind om vermijd wat je vreest of moedig ze aan om het geleidelijk aan te pakken. Over het algemeen is het beter om totale vermijding niet te versterken, omdat de angst na verloop van tijd kan toenemen en een fobie kan worden. Maar het forceren van een plotselinge confrontatie is ook niet aan te raden als het kind er nog niet klaar voor is.
In het geval van evolutionaire angsten kunt u, hoewel de meeste met de tijd overwonnen kunnen worden, inspiratie putten uit de richtlijnen die gebruikt worden in de therapie voor fobieën: geleidelijke blootstelling, in een veilige omgeving en met emotionele steunHet gaat erom de angst op te delen in kleine stapjes, van makkelijk naar moeilijk, en door te gaan wanneer het kind zich er klaar voor voelt.
Voordat u begint, helpt u uw kind om: het identificeren van catastrofale gedachten die hun angst aanwakkeren ("als ik naar de dokter ga, doet het heel veel pijn", "als mama weggaat, krijgt ze vast een ongeluk") en hen uitdagen met bewijs ("je bent er al eerder geweest en dat is niet gebeurd", "mama komt altijd terug"). Je kunt ze tot een "gedachtendetective" maken door te zoeken naar bewijs voor en tegen die ideeën.
Het is ook nuttig om een lijst met situaties die hem/haar angst bezorgen en bouw geleidelijk op van de minst intense naar de meest intense. Je begint met de eenvoudigste en stap voor stap ga je de moeilijkere aanpakken, waarbij je elke vooruitgang bekrachtigt met complimenten en uitingen van trots.
Specifieke voorbeelden: angst voor het donker, voor de dokter of voor monsters
Sommige angsten uit de kindertijd komen zo vaak voor dat het de moeite waard is om voorbeelden te bekijken hoe je ze thuis begeleidt.
Bang voor het donkerOm te voorkomen dat de kamer helemaal donker wordt, kunt u een nachtlampje gebruiken.slaapkamers ontworpen om te slapen en te spelenBlijf bij hem tot hij in slaap valt. Verminder geleidelijk de lichtintensiteit of de tijd dat je bij hem blijft. Je kunt ook samen controleren of er niets gevaarlijks in de kamer is (onder het bed, in de kast), zodat hij zelf kan zien dat hij veilig is.
Angst voor artsen, injecties of tandartsenJe kunt thuis 'doktersspel' spelen door ze op de bank te leggen en een controle te simuleren. Het zien, aanraken en manipuleren van soortgelijke (speelgoed)hulpmiddelen vermindert angst omdat het onbekende neemt afVoor injecties kun je het ritueel nabootsen met een elastiekje, wattenstaafje en alcohol, waarbij je elke stap uitlegt. Beloof niet dat "het helemaal geen pijn zal doen" als dat niet waar is; zeg liever dat het misschien een beetje pijn doet, maar dat het snel zal gaan en dat je er snel bij zult zijn.
Angst voor monsters of denkbeeldige wezensDoor een 'monsterspray' te maken met water in een versierde spuitfles en je kind deze te laten gebruiken als het bang is, kan het een gevoel van controle krijgen. Vaak is het al voldoende om de spuitfles naast het bed te zetten. Je kunt ook een spreuk of liedje bedenken dat de kamer 'beschermt', zodat je kind het gevoel heeft dat het zichzelf kan kalmeren.
In al deze gevallen is het belangrijkste niet de truc zelf, maar dat het kind beseft dat Hij is niet de enige die met angst te maken heeft.dat je erop vertrouwt dat hij het aankan en dat je hem stap voor stap kunt begeleiden.
Kinderen helpen met hun angsten betekent niet dat je alles wegneemt wat hen bang maakt, maar dat je ze helpt te begrijpen wat ze voelen, dat je ze duidelijke en eerlijke informatie geeft, dat je ze rust biedt en dat je ze strategieën leert om hun angsten geleidelijk onder ogen te zien. luisteren, geduld en aanwezigheidAngsten worden omgezet in kansen om het zelfvertrouwen, de autonomie en de vertrouwensband die jullie verenigt, te versterken.
